‘Hij keek verschillende keren in beide ogen en zei toen dat het vreemd was maar dat het leek alsof de staar praktisch weg was.’

11/09/2016 geplaatst in Ervaringen

Vorig jaar december werd door mijn optoloog/contactlensspecialist, bij wie ik regelmatig voor controle kom, plotseling een sterk verergerde staar geconstateerd in beide ogen. Hij vond me daar erg jong voor en adviseerde om het maandelijks te laten controleren om te zien of het proces zou verergeren. Dat deed het en hij zei in juni dat ik naar de oogarts moest die me dan wel vrij snel zou opereren. Hij zou de afspraak voor me maken.

Ik was flink geschrokken natuurlijk. Het zou een onomkeerbaar proces zijn. De zomer ging voorbij en ik kreeg maar geen oproep van de oogarts. Ik zag er ook wel erg tegenop om me te laten opereren en wilde dat toch zo lang mogelijk uitstellen. Ik kreeg wel steeds meer last van mijn lenzen en van minder zicht. Had het er met Paul over en die zei er mogelijk toch iets aan te kunnen doen, of het proces in ieder geval stil te zetten. Paul heeft me een aantal keren Qigong Tuina gegeven, met de nadruk op mijn nek. Ook raadde hij me een oogmasker van Nikken aan. Iets met magneettherapie. Ook adviseerde hij veel water te drinken en het liefst pi-mag (gezuiverd) water. Ik heb de spullen aangeschaft en gebruikt. Ging ook een plekje tussen mijn tweede en derde teen masseren waarvan ik gelezen had dat dat het reflexpunt was en mogelijk helpt bij het verminderen van staar.

Ik merkte in die eerste weken niet zoveel verschil. Wel bleven mijn lenzen langer helderder en dat vond ik toch redenen genoeg om magneetzooltjes aan te schaffen. Zodra ik die zooltjes ging dragen, ging het opeens ook veel beter met mijn lenzen. Ik kon ze weer de hele dag inhouden en het zicht werd helderder. Afgelopen vrijdag ging ik weer voor controle. Toen de optoloog mijn ogen bekeek en ik vroeg hoe het met mijn staar stond, was het eerst even stil. Hij keek verschillende keren afwisselend in beide ogen en zei toen dat het
vreemd was maar dat het leek of het praktisch weg was. Hij haalde de vroegere opnames tevoorschijn en vergeleek ze. Hij kon het bijna niet geloven zei hij. Dit kwam maar heel zelden voor. Ik ben dus op de goede weg en hoef niet meer geopereerd te worden. Blij toe!

Margo